Płaczący tygrys
Składniki:
50g suszonego tamaryndowca,
1szklanka wrzątku(około 250ml)
400g polędwicy wołowej środkowej bez kości(100g na osobę)
2 ząbki czosnku,zmiażdżone
2 łyżeczki suszonego zielonego pieprzu(grubo zmielic)
2 łyżeczka oleju arachidowego,
2 łyżki sosu rybnego
1 łodyga świeżej trawy cytrynowej(drobno posiekać)(można zastąpić listkami limonki)
2 świeże małe czerwone papryczki(posiekać)
1 duża marchew,
80-100g kapusty pekińskiej
Sos: ¼ szklanki sosu rybnego(50-60ml) , ¼ szklanki sosu z limonki, 2 łyżki cukru, 1 łyżeczka suszonej chili(świeża dobrze pośiekana też może być), 1 młoda spora cebula , odrobina pośiekanej świeżej kolendry, suszona pulpa z tamaryndowca.
Sos
Przygotowanie sosu jest bardzo proste. Wszystkie składniki wrzucamy do małej miski i mieszamy aż do rozpuszczenia się cukru.
Reszta dania
1.Włóż pulpę z tamaryndowca do sitka o drobnych okach, zanurz we wrzątku i odstaw na 30 min. Wyjmij sito i przeciśnij jak najwięcej nasączonego miąższu przez oka do niedużej miski, po czym wyrzuć kawałki tamaryndowca pozostałe w sicie. Zachowaj pół szklanki pulpy do sporządzenia sosu paczący trygrys.
2.Przekrój mięso wzdłuż na pół. Połaćż w dużej misce pulpę z tamaryndowca, czosnek,pieprz,olej,sosy,trawę cytrynowa i chili. Dodaj wołowinę i wymieszaj mięso z marynatą.Schadzaj przez 3 godziny lub odstaw w lodówce na noc.
3.Przygotuj sos przczący trygrs.
4.Upiecz wołowine w piekarniku lub na grillu, tak aby się zarumieniła. Przykryj i odstaw na 10 minut i pokrój na cienkie plastry.
5. W międzyczasie potnij marchew na cienkie 10-centymetrowe paski.
Podawaj wołowinę na jednym talerzu z marchewka i kapustą. Sos podawaj w oddzielnej miseczce.
Wszystkie potrzebne składniki: 1 kg karasi, 4 dkg tłuszczu, 3 dkg mąki, 1/8 l śmietany, 1-2 kostki przyprawy do zup, sól, 2 łyżki siekanego zielonego koperku
Wszystkie potrzebne składniki: 1 duży kalafior, sól, cukier, ocet, ¼ l majonezu, 1 łyżka siekanej zielonej pietruszki
Wszystkie potrzebne składniki: 50-60 dkg ryby, 20 dkg włoszczyzny, 5 dkg cebuli, 2 l wody, liść bobkowy, pieprz, sól
trzebujemy tak naprawdę tylko 2 składniki, oczywiście łososia oraz odrobinę szalotki (ew. zwykła cebule)
Wszystkie potrzebne składniki: 50 dkg szparagów, 40 dkg ziemniaków, 1 łyżka siekanego szczypiorku, sos musztardowy (około ¼ litra śmietany, 2 żółtka (surowe), 2 dkg mąki, 3-5 dkg musztardy, cukier, ocet, sól
Zestawienie najdroższych, a jednocześnie najbardziej popularnych przypraw z pewnością nie byłoby kompletne, gdyby zabrakło w nim anyżu. Ta oryginalna roślina znana też jako biedrzeniec występuje między innymi w Bułgarii, Turcji i ma Cyprze, a także w Chile, Argentynie, Meksyku i Indiach. Wszędzie, gdzie pojawia się anyż niejako automatycznie staje się on jedną z wiodących przypraw i to nie tylko ze względu na swój oryginalny, intensywny i lekko słodkawy zapach i smak przywodzący niektórym na myśl kminek. Anyż zazwyczaj stosujemy jako jeden z najważniejszych dodatków do gotowanych jarzyn oraz potraw z dziczyzny i sosów mięsnych. Nie pogardzą nim jednak i wielbiciele słodyczy, anyżem aromatyzuje się bowiem między innymi pierniki, kompoty, cukierki i budynie. Kucharze zwracają przy tym uwagę również na oryginalne właściwości anyżu jako przyprawy pobudzającej apetyt oraz ułatwiającej trawienie. Stosowanie anyżu w domowej kuchni jest polecane nie tylko przez szefów kuchni, ale również przez lekarzy, anyż łagodzi bowiem zapalenia górnych dróg oddechowych, a u kobiet karmiących piersią pobudza wydzielanie mleka w istotny sposób zwiększając jego walory odżywcze.
Zanim jagody jałowca trafiły na listę najdroższych i najbardziej cenionych przypraw interesowali się nimi przede wszystkim lekarze. Wiele osób przypisywało im magiczną moc, nie ulegało przy tym wątpliwości, że jałowiec może być wykorzystywany jako środek pomocniczy w leczeniu nadczynności tarczycy, artretyzmu, a nawet cukrzycy. Znakiem rozpoznawczym jałowca jest przy tym nie tylko duże znaczenie dla medycyny, ale również wielość jego odmian. Polacy uważają, że jest on przyprawą typową dla naszego kraju, warto jednak pamiętać, że jałowiec pojawia się również w szeregu innych miejsc, w Afryce osiągając nawet czterdzieści metrów wysokości. Cena jagód jałowca jest bardzo zróżnicowana i w dużej mierze uzależniona od charakteru odmiany, z którą mamy do czynienia warto jednak pamiętać o tym, że każda z nich ma naprawdę duże znaczenie dla kucharzy. Jagody jałowca tradycyjnie wykorzystywane są do przyprawiania dziczyzny oraz wielu innych mięs, a jednocześnie dobrze komponują się ze stosowanymi często aromatycznymi ziołami. Na zachodzie Europy wykorzystuje się je między innymi do wzbogacania smaku potraw powstających z wykorzystaniem fasoli i kapusty, a na całym świecie jagody jałowca są cenionym składnikiem różnego rodzaju syropów i nalewek.
Trawa cytrynowa musi pojawić się na liście oryginalnych i drogich przypraw zwłaszcza, że mamy do czynienia z rozwiązaniem, które już od dość długiego czasu cieszy się wyjątkowo dużą popularnością. Nasza wiedza o niej nie byłaby wcale tak duża, jak ma to miejsce obecnie, gdyby nie zainteresowanie Europejczyków kuchnią Azji Południowej. Poszukiwania nowych smaków skłoniły kupców ze Starego Świata do zwrotu w stronę przypraw orientalnych, a smak i aromat trawy cytrynowej nie mógł pozostawić ich obojętnymi. Amatorzy smacznego gotowania nie potrafią zgodzić się ze sobą opisując smak trawy cytrynowej. Podczas gdy jedni przyrównują ją do imbiru, inni zwracają uwagę przede wszystkim na posmak cytryny, który pozostawia trawa. Świeża trawa cytrynowa to znakomity dodatek do zup, sałatek oraz różnego rodzaju marynat, osoby zainteresowane kuchnią egzotyczną powinny jednak sięgnąć również po trawę suszoną. Jest ona oryginalnym uzupełnieniem
Oryginalny imbir możemy spotkać przede wszystkim w Indiach i Malezji i z pewnością wielu z nas będzie zaskoczonych tym, że jest to wieloletnia roślina, która jest w stanie osiągnąć wysokość przekraczającą jeden metr. My znamy przecież przede wszystkim imbir suszony produkowany z jej kłączy i dostarczany do Europy już od setek lat. Imbir zalicza się do najdroższych przypraw świata, znawcy azjatyckiej kuchni mówią jednak chętnie nie tylko o jego oszałamiającej cenie, ale również o imponujących tradycjach. Istnieją dane świadczące o tym, że imbir był wykorzystywany w celach kulinarnych już trzy tysiące lat temu mowa jest tu zatem o przyprawie wyjątkowo interesującej. Choć imbir wykorzystywany jest przede wszystkim w kuchniach egzotycznych coraz częściej pojawia się również w polskich domach. Kucharze cenią jego niepowtarzalny aromat oraz ostry, lekko cytrynowy smak nie powinniśmy być więc zaskoczeni wyczuwając jego nutę w zupach, mięsach oraz potrawach przygotowywanych z wykorzystaniem ryb. O imbirze wiele dobrego mogą powiedzieć również wielbiciele słodyczy, dziś bowiem trudno wyobrazić sobie pierniki produkowane bez jego udziału. Imbir nie jest tani, warto jednak pozwolić sobie na eksperymenty kulinarne z jego udziałem.
Obecność cynamonu na liście najdroższych przypraw świata zaskakuje z pewnością nie mniej niż pojawienie się na niej soli i tu jednak wypada podkreślić z mocą, że nie mamy do czynienia ze zjawiskiem przypadkowym. Przez wiele dziesięcioleci cynamon ceniony za swój oryginalny smak i aromat był przecież obecny jedynie na stołach najbogatszych Europejczyków, a handel nim mógł być źródłem naprawdę dużych zysków. Najbardziej wartościowy cynamon rośnie na wyspie Cejlon i to właśnie nim handlowali zazwyczaj kupcy sprowadzający przyprawy z subkontynentu indyjskiego. Pierwsi dystrybutorzy cynamonu promujący go na rynku europejskim zwracali przy tym uwagę nie tylko na walory smakowe, ale i medyczne omawianej tu przyprawy podkreślając między innymi to, że cynamon sprawdza się znakomicie zawsze wtedy, gdy konieczne jest pozbycie się uciążliwego przeziębienia, czy też stanu nieustannego osłabienia organizmu. Słodkawo-korzenny zapach i smak tej przyprawy sprawia przy tym, że doceniają ją nie tylko lekarze, ale również smakosze chętnie dodający cynamon do ciast, deserów, lodów oraz do kawy. Aromatyzowany cynamon w laskach wykorzystuje się również do przyprawiania kompotów i wina, które zyskuje dzięki niemu niepowtarzalny smak i aromat.
Muszkatołowiec to drzewo, które amatorzy wyjątkowych przypraw słusznie uważają za niepowtarzalne. Możemy dzięki niemu zaopatrzyć się przecież nie tylko w gałkę muszkatołową wykorzystywaną w wielu różnorodnych potrawach, ale również w kwiat muszkatołowy. Jest on uzyskiwany z osnówki nasion muszkatołowca, a ponieważ jego uzyskanie wcale nie należy do zadań szczególnie prostych trudno nie zgodzić się z tym, że kwiat muszkatołowy zasługuje na swoje wysokie miejsce na liście najdroższych przypraw świata. O zaletach gorzkawego i bardzo subtelnego w swoim smaku kwiatu muszkatołowego będą przekonywać nas przede wszystkim wielbiciele słodyczy. Mamy do czynienia z przyprawą, która jest dodawana do kompotów, kremów i ciast; kwiat muszkatołowy znajduje jednak zastosowanie również podczas produkcji win, likierów oraz wielu innych napojów alkoholowych. W Europie kwiat muszkatołowy zagościł dopiero w szóstym wieku dzięki pojawieniu się tak zwanych szlaków arabskich, nie da się jednak zaprzeczyć temu, że bardzo szybko odnalazł tu miejsce stworzone jak gdyby specjalnie dla siebie. Jego cena nie jest mała, w żadnym wypadku nie przeszkadza to jednak amatorom niezapomnianych smaków.
Przez wiele lat miłośnicy wyjątkowych przypraw obracali się w kierunku Indii nie kryjąc uznania dla kulinarnych dokonań ich mieszkańców. Powszechnie uważano, że właśnie w Indiach można znaleźć najbardziej wartościowe przyprawy, dziś zaś nie da się ukryć, że w przekonaniu tym kryje się wiele prawdy. To właśnie z Indii wywodzi się kardamon uważany za trzecią z najdroższych przypraw świata i do dziś najbardziej znani kucharze odwołują się do kuchni hinduskiej z której czerpią inspirację wykorzystując kardamon w kolejnych potrawach. Godne uwagi są przy tym właściwości medyczne kardamonu, który nie tylko pobudza apetyt, ale również wpływa wyjątkowo korzystnie na układ trawienny. Przez wiele lat uważano, że kardamon przeciwdziała zapaleniom jamy ustnej i nawet dzisiejsi lekarze uważają, że lekceważenie jego znaczenia jako medykamentu nie jest właściwe. Kardamon to jednak przede wszystkim łagodny smak i dość ostry zapach można więc stosować go między innymi podczas przygotowywania potraw mięsnych i rybnych oraz różnego rodzaju gulaszów i pasztetów. Smakosze podkreślają jednak, że nie mniej korzystne jest dodawanie kardamonu do potraw podawanych na słodko oraz do kawy, której smak staje się dzięki niemu bardziej wyrazisty.
Wanilia niezmiennie jest postrzegana jako jedna z najdroższych przypraw świata, charakterystyczne jest dla niej zaś i to, że jest ona uznawana za przyprawę wyjątkowo smaczną. Do Europy przywieźli ją konkwistadorzy hiszpańscy, którzy w szesnastym wieku kolonizowali Amerykę Środkową, za ojczyznę wanilii jest zaś uważany przede wszystkim Meksyk. Kulinarna historia świata mówi o tym, że pierwszymi entuzjastami wanilii byli Aztekowie, dziś jednak jest to przyprawa ciesząca się popularnością na całym świecie. W sklepach wanilia zazwyczaj pojawia się w postaci suchych laseczek, olejku lub proszku, a ponieważ jest nie tylko aromatyczna, ale również bardzo słodka w smaku naturalne wydaje się to, że najczęściej bywa wykorzystywana przy produkcji różnego rodzaju deserów oraz ciast. Kucharze już od wielu lat zwracają przy tym naszą uwagę i na to, że wanilia sprawdza się również wówczas, gdy interesują nas dania słone. Ta przyprawa wykorzystywana do produkcji słodyczy znakomicie sprawdza się w różnego rodzaju sosach przeznaczonych do polewania ryb i mięs oraz jako dodatek do niektórych owoców morza. Nic nie stoi przy tym na przeszkodzie, abyśmy prowadzili własne eksperymenty z tą przyprawą, ich rezultaty mogą bowiem stanowić bardzo pozytywne zaskoczenie.
Listę najcenniejszych na świecie przypraw otwiera szafran, a jego popularność nie maleje nawet pomimo upływu lat i odkrywania coraz to nowych smaków. Zachwycają się nim zarówno najbardziej znani kucharze, jak i zwykli smakosze, którzy gotując realizują swoją pasję, a wysoka cena szafranu wcale nie odstrasza kolejnych grup konsumentów. Charakterystyczne jest przy tym, że szafran jest nie tylko najdroższą, ale i jedną z najstarszych przypraw świata. Wiemy, że korzystali z niego faraonowie i najwyżsi kapłani starożytnego Egiptu oraz dostojnicy starożytnej Grecji i Rzymu. Wszędzie, gdzie pojawiał się szafran kojarzono go z bogactwem i wysoką pozycją społeczną i tak pozostało do dnia dzisiejszego. Wyjątkowość szafranu kryje się nie tylko w jego cenie. Jest to jedna z nielicznych przypraw, która zmienia nie tylko smak i aromat, ale również wygląd potrawy i już to zachęca do jego stosowania. Szafran to przy tym przyprawa iście kosmopolityczna stosowana z jednakowym powodzeniem w kuchni kaszmirskiej, śródziemnomorskiej i szwedzkiej, co stanowi potwierdzenie jego walorów. I my możemy spróbować komponować szafran z potrawami przygotowywanymi w polskich domach zwłaszcza, że znakomite rezultaty przynosi on nawet wówczas, gdy jest wykorzystywany w niewielkich tylko ilościach.
Opis przygotowania: Na samym początku musimy ściąć spód chleba, wykroić okrągły plaster o grubości około 1cm, następnie smarujemy masłem, brzegi wyrównujemy. Kolejnym krokiem będzie zaznaczenie 5 kół, zaczynamy od środka do brzegu. Najmniejsze z kółek należy posypać szczypiorkiem czy też pietruszką. Na kolejne kółko nałożyć chrzan ze śmietaną i jajami. Na trzecie koło nakładamy pastę z szynki. Teraz przyszła pora na czwarte kółko – nakładamy tutaj pastę z sera. Ostatnie należy pokryć pasztetem. Na obwodach kół wycisnąć paski z gęstego majonezu. Brzegi tortu przybrać krążkami, które zrobione będą z twardych (małych) pomidorów, ogórków lub pikli. Na koniec pozostało postawić tort w chłodnym miejscu (dobrym miejscem będzie spiżarka). Przed podaniem porcje należy pokroić.
Opis przygotowania: Na samym początku oczywiście taką rybę należy opłukać, potem osączamy z wody, kolejnym krokiem jest odfiletowanie. Filety należy obrać z ości i pokroić na porcje. Później oczyszczamy warzywa, rozdrabniamy, wkładamy do rondla, gdzie jest już rozgrzany tłuszcz (3kdg), wlewamy 2-3 łyżki wody i dusimy około 5 minut. Po tym czasie rybę należy osolić, ułożyć odpowiednio na jarzynach, dodajmy następnie przypraw i dusimy – ważne by dość często potrząsać rondel.
Do przygotowania sosu potrzebujemy:
Przepis jest banalny, wszystkie składniki oprócz udek dodajemy do miksera z nożykami. W ostateczności możemy też pomieszać łyżeczką ale wtedy grube ziarna musztardy nie oddadzą całego smaku. W każdym razie trzeba wszystko dobrze wymieszać. Następnie dobrze moczymy w marynacie i możemy zostawić kurczaka środku ale żeby zamoczyć całość trzeba zrobić znacznie więcej marynaty. Wiec przyjmiemy opcje omoczenia, a to co zostało wylewamy na kurczaka. Wszystko trzeba zakryć folia aluminiową i odstawiamy na około godzinę do lodówki. Następnie wszystko wyglądamy do miski żaroodpornej (nie powinna być to ta sama miska która była w lodówce). I posypujemy solą (preferuje sól morska gruboziarnista) i wkładamy do wcześniej nagrzanego piekarnika na 180-200 stopni ,na około 30 min. Osobiście wszystko polecam podawać z chrupkami ze słodkich batatów (słodkie ziemniaki).I sosem ostro słodkim lub z sosem musztardowym. Wszystko ozdabiamy listkiem bazylii tak jak na zdjęciu.